لبخند دوباره خورشيد

 پدر و مادر اولین مربیان کودک هستند و در ماههای اولیه طفولیت نقش مادر مهمتر است. 

زیرا مادر است که به کودک خود اولین تجربه از انسان با محبت را اهدا مینماید.

 اگر صدای مادر ملایم و دلنواز باشد و با بچه به آرامی برخورد کند و بدون تاخیر زیاد نیازهای کودک را در مورد غذا برآورده سازد،کودک یاد میگیرد که انسانها افرادی با محبت صمیمی و قابل اعتماد هستند.

 همچنان که کودک کمی بزرگتر میشود پدر باید بیشتر و بیشتر وارد زندگی او شود.

 تا اینکه کودک متوجه این نکته گردد که علاوه بر مادر کسان دیگری هم هستندکه مهربان و حامی و مددکار او میباشند.

 بتدریج بر تعداد افرادی که تماس دوستانه و نزدیک با او دارند افزوده میشود و اگر همه آنها با محبت باشند کودک با اطمینان و علاقه بسوی آنها کشیده میشود.